У свеце мяккай цацкі

0
Ліка Нагорная, студэнтка педколеджа. Владимир Амельченя
Ліка Нагорная, студэнтка педколеджа. Владимир Амельченя

Першы раз пераступіўшы парог народнай студыі «Мастацкая цацка» ў Цэнтры дзяцей і моладзі Салігорскага раёна, я часова анямеў ад здзіўлення той прыгажосці, якая была выстаўлена на дзвюх сценах класа.

У гэты час у класе пад кіраўніцтвам Таццяны Палюховіч дзеці вучыліся шыць мяккія цацкі. Мяне здзівіла, што сярод дзяўчынак гэту справу шыць засвойвалі і хлопчыкі.

«У студыі я працую ўжо трыццаць гадоў, — расказвае Таццяна Іванаўна. — Не скажу, колькі дзяцей навучыла не толькі шыць, але ў сваёй працы бачыць прыгажосць, створаную сваімі рукамі. Прыходзяць дзеці малыя, вучацца трымаць іголку, пасля вучацца шыць на машынцы. Да канца года самастойна прапануюць пашыць цацку. Вось Павел Баланен, ён ходзіць у студыю трэці год. Кажа, што будзе дызайнерам моды. Праўда, пакуль што для кожнай новай лялькі ён шые новае адзенне. А вось Ліка Нагорная. Яна ўжо вучыцца ў педагагічным каледжы, а не пакідае шыць мяккія цацкі. Кажа, што гэтае ўменне будзе перадаваць новаму пакаленню».

Ліка Нагорная, студэнтка педкаледжа. Фота: Уладзімір Амяльчэня
Реклама

Цікава, што ні адна цацка не паўтараецца. Што ні цацка, то новы вобраз. Адкуль яны бяруцца?

«Мне цікава было ў маладосці паўтараць бабуліны строі. Пасля некалькі гадоў я жыла ва Украіне. Там у строях жанчын нешта было сходнае з беларускімі строямі, але многа і асаблівага. Сёння стараюся паўтараць ці рабіць сходнае. Так атрымліваюцца сказачныя вобразы. Часта дзеці прыносяць вобразы лялек з мульцікаў. Стараемся ў кожнай цацкі падкрэсліць характэрнае вобразу. Дзякуючы гэтаму нашы цацкі на конкурсах вобласці ці рэспублікі заваёўваюць прызы, а іх аўтары атрымліваюць дыпломы. Нядаўна ў Слуцку ў конкурсе „Слуцкія паясы“ за сваю цацку Алена Карпіевіч была ўзнагароджана дыпломам», — кажа пра поспехі сваіх навучэнцаў Таццяна Іванаўна.

Яна дабаўляе, што без дапамогі дырэктара швейнай фабрыкі «Калінка» Галіны Калітэня такіх поспехаў дабіцца было б немагчыма. Амаль кожная цацка выраблена з матэрыялаў, якія на фабрыцы з’яўляюцца адходамі.

«Для мяне асабіста мяккая цацка стала сэнсам жыцця. Люблю дзяцей, стараюся навучыць іх прыгажосці і дабраце. Няхай робяць прыгожыя падарункі сваім родным», — на развітанне сказала Таццяна Іванаўна.

Павел Баланен, які марыць стаць мадэльерам.
0 комментариев
Межтекстовые Отзывы
Посмотреть все комментарии