Пацалунак шчупака

1

Рака, якая працякала праз усю вёску Амговічы, раней была вельмі шырокай і глыбокай. У разводзіцу разлівалася да самых хат. Старыя людзі расказвалі, што ў вайну партызаны ўзарвалі мост і фашысты не маглі ніяк пераправіць сваю тэхніку на другі бераг ракі, пакуль не адбудавалі пераправу.
А колькі было рознай жыўнасці ў рацэ?! На мелкаводдзі хлапчукі тапталі ўюноў, а на правым, абрывістым беразе ў норах вадзіліся ракі. Трымаючыся за траву, малыя намацвалі нагою дзірку-нару, затым давалі нырца і хапалі рукою за спіну зялянаватага колеру пачвару з вялізнымі клешнямі. Іх выкідвалі на бераг, дзе меншыя хлапчукі складвалі ўлоў у торбу. Дарослыя дзядзькі таксама хадзілі на рыбу.
Аднаго разу мой сусед, Фёдар Прахарэвіч, і Аркадзь, па-вулічнаму яго звалі Сарафінчын, узяўшы «трыгубіцу», намыліліся да ракі ды пазвалі нас, хлапчукоў, каб насілі рыбу за імі. Ад добрага ўлову і нам нешта перападала. За дзве гадзіны ў нашых торбах было ўжо шмат рыбы, Аркадзь з Фёдарам вырашылі зрабіць апошні заход.
Фёдар зайшоў ад сярэдзіны, а Аркадзь пачаў нацягваць «трыгубіцу» да карагі, якая тырчэла з вады каля берага. Раптам пайшла вялікая хваля, а потым Фёдар убачыў, што на яго нясецца «бервяно» — гэта быў вялізны шчупак. Фёдар са спуду пляснуў па вадзе калатухай, якую браў з сабою, каб заганяць рыбу ў сетку. Шчупак тыркнуўся з усяе сілы ў «трыгубіцу», ды так моцна, што Фёдар не ўтрымаўся на нагах і даў нырца.
Рыбіна тым часам, запутаўшыся ў сетцы, вырвалася на волю, пляскаючы хвастом па вадзе. Вось пад такога «пляскача» папаў і Фёдар. Ён даў нырца ад такога «пачастунку», і Аркадзю прыйшлося выцягваць іх абодвух, і рыбака, і рыбіну. Добра што мы былі побач і дапамаглі цягнуць «улоў» з ракі, бо Фёдар таксама заблытаўся ў сетцы.
Тры дні Фёдар насіў на спіне «пацалунак шчупака» — чырвоную пляміну, а падпіўшы, хваліўся: «Во рыбіна папалася, з мяне ростам і вагой аж пад два пуды». І кожны раз прыбаўляў то рост, то вагу.

Мікола Корань

Малюнак: Вера Шут

Реклама
1 Комментарий
Межтекстовые Отзывы
Посмотреть все комментарии
wolf
wolf
25 ноября 2010 21:08

Раньше эта речка (Нижняя Весейка) дествительно была больше, чем Случь сейчас. По очертаниям старого русла речки ниже плотины за д. Омговичи видно. Благодаря мелиораторам из речек нашего района навсегда исчезли язь, голавль, налим, елец, сом. А в связи с изменением климата уже ничего не восстановишь, даже частично.