«Кур’ер»: 10 гадоў творчасцi

0

Газета «Кур’ер», як скарочана зараз называюць штотыднёвае перыядычнае выданне, зарэгiстраванае Дзяржкамдрукам у сакавiку 2001 года пад назвай «Iнфа-Кур’ер», на сам рэч, мае больш багатую гiсторыю.

Можна сказаць, што газета з’яўляецца пераемнiкам выдання «КIС-Кур’ер», заснаванага дзвюма фiзiчнымi асобамi ў лiстападзе 1998 года. Былi i «пробныя», i «сiгнальныя» бясплатныя нумары, а менавiта як перыядычнае выданне газета «КIС-Кур’ер» з’явiлася ў пастаянным продажы з 27 студзеня 2000 года. Яна выдавалася да канца сакавiка 2001 года. У гэтым жа месяцы асобна адным з прадпрымальнiкаў-заснавальнiкаў «КIС-Кур’ера» паралельна быў зарэгiстраваны цяперашнi штотыднёвiк «Iнфа-Кур’ер», якi ўжо ў красавiку 2001 года паступiў у продаж, а яго папярэднiк сыйшоў з медыйнага рынку. Для чытача ўсё прайшло зусiм незаўважна, бо выданнем абедзвюх газет займаўся адзiн i той жа рэдакцыйны калектыў, касцяк якога i зараз робiць гэту справу.

А сам калектыў i жаданне заняцца выдавецкай справай прыйшло з грамадзянскiх iнiцыятыў. Адно з першых грамадскiх аб’яднанняў Случчыны (яно насiла назву «Вытокi»), iнiцыятарамi стварэння якога сталi некаторыя дэпутаты гарадскога Савета, пад час рэалiзацыi праекта па азнакамляльнаму навучанню жыхароў Случчыны працы з электроннымi сродкамi камунiкацый вельмi творча i адказна аднеслiся да выдання невялiчкага друкаванага бюлетэня.

Реклама

Зараз можна смела канстатаваць, што менавiта тады з падачы Уладзiмiра Пратасевiча i Сяргея Станкевiча пры практычнай дапамозе камп’ютаршчыкаў Вольгi Мiсюкевiч i Яўгена Волахава, iх калег, якiя, лiчы, стварылi нефармальны клуб камп’ютаршчыкаў прадпрыемстваў горада, i быў пакладзены падмурак новаму слуцкаму выданню.
Станоўчай была i падтрымка першых пазаштатнiкаў, найбольш паслядоўнай i добразычлiвай з якiх стала Ларыса Аляксандраўна Лук’янцава. Яе жаданне больш зрабiць у справе краязнаўства разам з практычнымi эксперыментамi мясцовай паэтэсы Любовi Семяновiч, настаўнiкаў Зоi Падлiпскай, Сяргея Шыловiча i Сяргея Багдашыча дапамаглi праекту атрымаць новы накiрунак — ад «бюлетэня да газеты».

Былi першыя навучальныя семiнары, знаёмства з вопытам выдання камандай Алеся Манцэвiча «Рэгiянальнай газеты» у Маладзечна. Былi i спрэчкi, i непаразуменнi, i разлады.

Крыху пазней пры падтрымцы Сяргея Багдашыча i Iгара Цiткоўскага з’явiлася невялiчкая рэдакцыйная калегiя, якая разам з першымi дабраахвотнiкамi Яўгенам Багдановiчам, Алегам Рубчэня (вядомы як Алесь Дастанка), Сяргеем Ганчарэнка, Юлiяй Ганчарэнка дапамагла на хатняй кватэры аднаго з заснавальнiкаў i нарадзiцца новай слуцкай газеце.

Пазнейшае папаўненне штату дабраахвотнiкаў Жаннай Рынкiнай (зараз Аўдзеева), Верай Шут i Уладзiмiрам Амяльчэня (з Салiгорску) прыбавiла творчых сiл, i газета пачала займаць сваё месца на рэгiянальным рынку друкаваных сродкаў масавай iнфармацыi.

Чаму ж менавiта спачатку быў «КIС-Кур’ер«? Той першы асветнiцкi праект аб’яднання «Вытокi» аўтары мелi намер ператварыць у iншую iнiцыятыву — стварэнне кансультацыйна-iнфармацыйнай службы сацыяльнага накiрунку. Далей, калi паўстала жаданне заняцца газетнай справай, гэта абрэвiятура i знайшла месца ў назве газеты: аўтарам падавалася, што выданнем толькi друкаванага сродку iнфармацыi справа не абмяжуецца, хацелася ўжо пры газеце стварыць такую службу. Аднак практычная дзейнасць уносiла свае карэктывы: выданне газеты сiламi энтузiястаў было справай нялёгкай, i былi часы, калi падавалася, што вось-вось гэтых сiл можа не хапiць не толькi на стварэнне нейкiх службаў, а i на само перыядычнае выданне. Але сёння ўжо канстатуем, што тады вытрымалi: на работу прынялi бухгалтара Наталлю Паўлюкевiч (зараз Сялiцкая), занялiся рэдакцыяй як прадпрымальнiцкай арганiзацыйнай структурай, наладзiлi зваротную сувязь з чытачом.

Асаблiвую ўвагу надалi працы рэкламнага аддзела, падмурак якога заклалi Iгар Губанаў i Людмiла Новiк, да якога крыху пазней далучылiся Людмiла Пратасевiч, Таццяна Халюшкова i Валерый Макоўскi. Можна зазначыць, гэта вельмi дапамагло адваяваць сваё месца на рынку рэгiянальных СМI, стварыць паралельна электронны варыянт газеты ў сетцы Iнтэрнэт.
Сёння прыемна прызнаць, што ўся праца рэдакцыйнай каманды вызначалася (ды i зараз вызначаецца) абранай у той час мiсiяй: калектыў газеты iмкнецца стварыць фiнансава-незалежную кампанiю, здольную рухаць у рэгiёне iдэi прадпрымальнiцтва i стымуляваць цiкавасць жыхароў Случчыны да развiцця i рэалiзацыi грамадзянскiх iнiцыятыў.
Да таго касцяка каманды, якi ўжо ўзгаданы, зараз трэба яшчэ аднесцi Леанiда Шулера, Таццяну Гусеву i нашых надзейных пазаштатных аўтараў Мiхася Тычыну, Кузьму Калiну, Мiхаiла Тарасевiча, Мiхаiла Масюка, Анатоля Барыса i многiх iншых, хто нас падтрымлiвае, хвалiць i крытыкуе. На дзесятым годзе працы ў рэдакцыйны калектыў прыняты Жэня Пятроўская i Андрэй Бяляеў.

Сёння газета «Кур’ер» — гэта 24-х палосны штотыднёвiк фармата А3 з накладам ад 6400 да 7300 экзэмпляраў (улiчваючы сезонныя яго хiстаннi). Распаўсюджваецца праз «Белсаюздрук», па падпiсцы праз «Белпошту», праз прадпрыемствы рознiчнага гандлю. Газета мае даволi жорсткую структуру, якая скiравана на задавальненне цiкавасцi аўдыторыi чытача. Для вывучэння спектру гэтай цiкавасцi штогод рэдакцыя праводзiць анкетаванне. Яго вынiкi дазваляюць карэкцiраваць i змест iнфармацыйных старонак, i напаўненне газеты сервiснай складаючай. З анкетаванняў апошнiх гадоў вынiкае, што прапануемыя матэрыялы задавальняюць попыт шырокага разнаўзроставага кола чытачоў, а адзiн экзэмпляр газеты чытаюць у сярэднiм каля чатырох чалавек.

«Кур’ер» займае добрую нiшу i на рэкламным рынку рэгiёна, супрацоўнiчае з вядучымi аператарамi мабiльных сетак сувязi, з рэкламнымi агенцтвамi краiны, карыстаецца попытам сярод прадпрымальнiкаў. Газета выходзiць i ў электронным варыянце, прычым, лента навiн дзякуючы энтузiязму Алега Рубчэнi (Алесь Дастанка) абнаўляецца ў апошнi час штодзённа.

Раздзел «Тавары i паслугi» сайта газеты змяшчае паралельную iнфармацыю аб рэкламадаўцах друкаванага варыянту.

Унутраная рэдакцыйная палiтыка, акрамя дасягнення прыбытковасцi ў працы, больш скiравана на прадастаўленне магчымасцей супрацоўнiкам газеты для iх творчай самарэалiзацыi.
Дзевяць гадоў працы, здаецца, не такi i вялiкi прамежак часу. Але ён умясцiў вельмi многае. Цi хопiць сiл, каб выкарыстаць увесь патэнцыял рэдакцыйнай каманды, загадваць не хочацца. Магчымасцi ж для гэтага, здаецца, пакуль ёсць.

 


Первоочередная задача «Кур’ера» — стать публичным форумом для обмена мнениями между гражданами местного сообщества.

МНЕНИЯ И РЕКЛАМА. Наша ответственность перед гражданами местного сообщества требует тщательности в работе, не позволяет, чтобы редакционные публикации  зависели от частных или коммерческих интересов третьих лиц или личных экономических интересов журналистов.

В целях сохранения доверия к газете мы чётко отделяем новости от комментариев. Мы стремимся привлечь для публикаций самые разные мнения. Наша задача дать высказаться всем сторонам, задействованным в событиях.

Также мы отделяем новости от рекламы и других платных публикаций. И всегда обозначаем, что есть результат труда журналиста, а что — отдела рекламы.

Для нас доверие читателя, такой же капитал, как и деньги, получаемые от продажи рекламы.

Если сообщения для печати, предоставляемые государственными органами, партиями, объединениями, союзами и другими группами по интересам, публикуются без редакционной обработки, то они также обозначаются как таковые.


«Кур’ер» не заасфальтирует вашу улицу, не вкрутит лампочку в подъезде, не проголосует за вас на выборах. «Кур’ер» не приедет и не разберётся. Для этого есть другие структуры и организации. «Кур’ер» — информационный ресурс. Мы готовы собирать информацию и предоставлять её, мы готовы быть посредником в обмене информацией. Мы открыты для общения.

ПРОФЕССИОНАЛИЗМ И ЗАКОНЫ. Мы постоянно учимся и меняемся, чтобы оставаться на острие жизни общества, чтобы быть профессионалами.

Наша профессиональная этика включает в себя поддержание престижа газеты в рамках общепринятых моральных принципов, а также Конституции Беларуси и законов, отвечающих Конституции.

Конституция обеспечивает свободу слова, свободу получения и распространения информации, гарантирует свободу СМИ и подчёркивает запрет на цензуру.
Свобода печати ограничивается лишь в той мере, в которой это допускается Конституцией.
Газета и её коллектив подчиняется законам, действующим для всех.

Мы сознаём, что никто не должен подвергаться дискриминации в силу своего пола или принадлежности к какой-либо расовой, этнической, религиозной, социальной или национальной группе.

СЛОВО — ЧИТАТЕЛЯМ. Мы считаем, что читателям должна быть предоставлена возможность выражать своё мнение и участвовать тем самым в формировании общественного мнения путём публикации их писем, если они подходят для этого по своей форме и содержанию. При публикации писем читателей необходимо учитывать принципы публицистики, что отвечает обязанности журналиста соблюдать тщательность в своей работе.
Публикация вымышленных писем читателей не совместима с задачами, стоящими перед газетой.

Мы абсолютно далеки от желания кого-то поучать. Мы считаем, что читатель достаточно умён, чтобы понять нашу информацию, и сам сделать свои выводы.

Все поступающие в редакцию письма составляют редакционную тайну.

При подготовке материалов газеты:

МЫ ПОМНИМ:

  • газета является региональным изданием и основная часть печатного материала ориентирована на местную тематику;
  • в центре внимания конкретные люди, которым газета может помочь предоставлением разносторонней социальной, культурно-исторической, консультационной информации и возможностями свободных общественных дискуссий и споров.

МЫ ЦЕНИМ:

  • оперативность и актуальность;
  • правдивость и непредвзятость;
  • новые взгляды и идеи;
  • оригинальность и интерес.

Мы ценим ваше время, стараясь готовить материалы, которые легко воспринимаются читателем.

МЫ ПРИДЕРЖИВАЕМСЯ СЛЕДУЮЩИХ ПРИНЦИПОВ:

  • правда — расставляем точки над «i» при помощи аргументов и достоверных фактов;
  • объективность — не допускаем скандальности, а эмоциональные оценки даёт не корреспондент, а участники событий, о которых мы пишем, предлагаем читателю альтернативные точки зрения на проблемы, которые затрагивают жителей региона;
  • отделение информации от комментария — читателю даётся полная информация и право самому делать выводы;
  • уважение и терпимость — не затрагивать честь и достоинство человека, независимо от его социального статуса или гражданского положения, не опускаться до обвинений, стремимся предлагать читателю ценности, предусматривающие уважение к чужим мыслям, толерантность, интеллигентность;
  • свобода и ответственность — подготавливаем материалы в согласии со своими совестью и убеждениями, информируем читателей, а не психологически обрабатываем, создаём в душах читателей созидательные, а не разрушительные импульсы.

Впервые материал опубликован в брошюре от газеты: «Кур’ер» — читателям».

0 комментариев
Межтекстовые Отзывы
Посмотреть все комментарии