Беларускі настаўнік

0

Алена Казіміраўна Балоцька на ўрокуПра гэту настаўніцу ўпершыню пачуў у аўтобусе. З калійнага камбіната вярталася змена. У перапоўненым аўтобусе жанчына скардзілася сваёй сяброўцы: «Сынок заявіў, што, скончыўшы Салігорскі горна-хімічны тэхнікум, будзе паступаць вучыцца на настаўніка беларускай мовы».

Па словах жанчыны, яму так спадабалася Алена Казіміраўна, выкладчыца беларускай мовы і літаратуры ў тэхнікума, што ён гатоў шахцёрскую прафесію памяняць на «бедную настаўніцкую».
Скора ў кабінеце беларускай мовы вучзбнай установы адбылася наша сустрэча з Аленай Казіміраўнай Балоцька. Прыветлівая ўсмешка і лагодная родная мова зрабіла нас быццам даўно знаёмымі.
«Студэнта таго ведаю. Кім быць, ён вырашыць сам. Як калісьці вырашыла я. Працаваць педагогам і абавязкова выкладаць родную мову марыла з дзяцінства, бо родная мова — у крыві, яна як паветра. У побыце карыстаюся толькі ею, хоць даводзілася мне выступаць у розных аўдыторыях. Аднойчы чытала лекцыю для студэнтаў з Екацярынбурга, што на Урале. Гаварыла пра мастацтва, пра культуру і прыгажосць роднай Беларусі і не заўважыла, як перайшла на родную мову. Калі скончыла гаварыць, аўдыторыя ўзарвалася апладысментамі. Слухачы мяне зразумелі, а пасля гаварылі, якая наша мова мілагучная. Адзін кампазітар папрасіў падарыць яму верш, каб напісаць музыку. Я заўсёды веру, што наша мова не горшая за другія».
Яна гаварыла, і я зразумеў, чаму студэнт пажадаў стаць выкладчыкам.
«Працую са студэнтамі тэхнікума і БНТУ. Людзі дарослыя. Да вучобы адносяцца сур’ёзна. На развітанне шкадуюць, што мала адведзена гадзін на заняткі. Часта арганізоўваю сустрэчы студэнтаў з беларускімі пісьменнікамі і паэтамі. У гасцях былі апошнім часам паэт Хвёдар Гурыновіч, галоўны рэдактар газеты „Калійшчык Салігорска“ — ён калісьці вучыўся і ў нашым тэхнікуме. Выступала перад студэнтамі паэтка Людміла Кліменя, настаўніца 11-й школы, а таксама Вольга Іпатава, Уладзімір Ліпскі».
На развітанне я папрасіў паказаць Дыплом грамадскага аб’яднання «Таварыства беларускай мовы», якім узнагародзілі яе па выніках 2007 года.
«Лічу сябе шчаслівай, бо мары мае здзейсніліся. Трыццаць тры гады адпрацавала беларускім настаўнікам».

Уладзімір Амяльчэня

Реклама
0 комментариев
Межтекстовые Отзывы
Посмотреть все комментарии