Сегодня среда, 17 января -2
    Самиздат

    Признание в любви дорогам…

    Ко Дню туризма, который отмечается 27 сентября, в редакцию «Кур'ера» прислала письмо Людмила Вечер.

    Уцякач ад адзіноты

    Ніколі Кузьма Іванавіч не думаў, што на дзявятым дзясятку гадоў так страшна заставацца аднаму. Усё сваё жыццё ён пражыў у ціхай вёсцы на Капыльшчыне, будаваў людзям хаты, пабудаваў і сабе. Але тады быў такі час, што дзеці лічылі за сорам заставацца ў роднай вёсцы, разбягаліся хто куды.

    Пра сяброў чалавека

    Цёплы сонечны дзень паклікаў на лавачку пажылых жанчын шматпавярховага дома. Звычайна пры такіх сустрэчах размова ідзе пра здароўе, пра дзяцей ды ўнукаў. На гэтым, мусіць, скончылася б гутарка і цяпер, але да пад`езда пад`ехалі хуткая дапамога і міліцэйская машына.

    Легенда пра стары дом

    Хоць горад Салігорск малады, але некаторыя дамы маюць свае легенды, мала каму вядомыя. Такую легенду ці быль пра дом № 15 па вуліцы Будаўнікоў мне калісьці распавялі мае суседзі-пенсіянеры з мястэчка Пагост Іван Паддубіцкі і Валодзя Крыж.

    Юнацкая мара вяла, а галеча падганяла

    Сустрэча з цікавым чалавекам не ведае часу: думалі на гадзіну, а правялі ў размовах паўдня. Мяне цікавілі яго ўспаміны аб золатаздабытчыках Чукоткі, а атрымаўся аповед аб жыцці ад дзяцінства да пенсіі былога намесніка генеральнага дырэктара «Беларуськалія» Аляксандра Міхайлавіча Бондарава.

    Кампанія «ШыК» настаўляе рогі

    Іван Фёдаравіч вяртаўся дадому пасля адпрацаванай апошняй змены: з гэтага часу ён пенсіянер. Толькі падземнага стажу ў яго больш за трыццаць гадоў. Новае становішча мучыла.

    Когда было здоровье, нужна была всем

    Аля лежала на кровати беспомощная и неподвижная, вспоминала свою жизнь и тихонько плакала. Слёзы катились по морщинистым щекам, сбегали на подуш­ку, что делало её мокрой и некомфортной, но женщина не ощущала этого.

    Гісторыя аднаго хабара

    Здавалася, што жыхары горада ўжо ўдосталь нагаварыліся пра арыштаванага за хабар галаву раённай улады і пра тое, што ён развітаўся з жыццём. Ды не, яшчэ не нагаварыліся.

    Гарэлка згубіла

    У вялікай бацькавай майцы, нібы недарэчная дзіўная здань, ён углядаўся ў бацькаў карак. Яго дзіцячая рука так сціснула ручку нажа, ажно пабялелі тонкія пальцы.