Самиздат

    Когда было здоровье, нужна была всем

    Аля лежала на кровати беспомощная и неподвижная, вспоминала свою жизнь и тихонько плакала. Слёзы катились по морщинистым щекам, сбегали на подуш­ку, что делало её мокрой и некомфортной, но женщина не ощущала этого.

    170720_samizdat

    Гісторыя аднаго хабара

    Здавалася, што жыхары горада ўжо ўдосталь нагаварыліся пра арыштаванага за хабар галаву раённай улады і пра тое, што ён развітаўся з жыццём. Ды не, яшчэ не нагаварыліся.

    170628_samizdat

    Гарэлка згубіла

    У вялікай бацькавай майцы, нібы недарэчная дзіўная здань, ён углядаўся ў бацькаў карак. Яго дзіцячая рука так сціснула ручку нажа, ажно пабялелі тонкія пальцы.

    170615_samizdat

    Як песня стала малітвай

    Мінула семдзясят два гады, як скончылася вайна, а людзі не забываюць, святкуюць Дзень Перамогі, спяваюць песні той ваеннай пары. У гэтых песнях туга па каханых, спадзяванні на добрую сустрэчу разлучаных цяжкімі абставінамі. Асабліва кранае за жывое песня «Цёмная ноч» Мікіты Багаслоўскага на словы Уладзіміра Агатава. Сёння я ведаю аўтараў, а тады…

    170605_samizdat_02

    Человек с Доски почёта. «Литература нужна не меньше, чем математика»

    В этом убеждена Людмила Ивановна Губанович, учитель русского языка и литературы гимназии № 1 г. Слуцка. В этом году она вошла в число лучших случчан по итогам 2016 года и занесена на городскую Доску почёта.

    170609_uchitel

    Зладзейкі паняволі

    Мая бабуля Фёкла Давыдаўна засталася ўдавою ў трыццаць гадоў. На яе руках было чацвёра: дачка і тры сыночкі. Самы маленькі потым памёр ад цяжкай хваробы, не пражыўшы і году. А траіх большых дзетак трэба было і накарміць, і адзець, і абуць. Крыху дапамагалі бацькі, але яны былі ўжо немаладыя. Таму прыходзілася круціцца Фёкле самой.

    170604_z01_cover

    Згубленае каханне

    На тэлеканале «Настальгія» расійскі паэт, пісьменнік і журналіст Дзмітрый Быкаў вёў перадачу пра савецкі турэмны і лагерны фальклор. У ім цяжкі лёс арыштантаў, выпрабаванні лёсу, нават нейкая рамантыка. Не было толькі гісторый пра згубленае каханне. Пра адно такое мне і ўспомнілася.

    170604_zk_c

    Свадьба была назначена на 21 июня…

    Валентину Бобко-Алешкевич из деревни Радково Солигорского района читатели «Кур’ера» уже знают по её стихотворениям и прозе. Автор посвящает их простым людям, жителям села, их чувствам, проблемам, житейским историям. Сегодня мы сделали подборку из её произведений, посвящённых победе в Великой Отечественной войне.

    170504_samizdat_02