Сегодня четверг, 24 мая +14

    Парашок ад усіх хвароб

    Малюнак: Вера Шут
    • Новые объявления
    • СДАМ павильон на мини-рынке в 11-м городке. 12 кв.м., есть интеренет, кондиционер. Тел. (8 029) 676 17 23.

      ***

      КВАРТИРУ 2-х комнатную в Могилёве срочно обменяем на 2-х или 1-комнатную в Слуцке. Днепровский бульвар 24, квартира внутренняя, тёплая, 3 этаж. Комнаты смежные, застекленная лоджия, раздельный санузел. Теплая панелька в удобном районе, рядом парк и Днепр в пешей доступности. Возможна продажа. Торг. Тел. (80 44) 713 99 17

      ***

      БАНКИ по 0,5, 1, 3 литра. 30 штук, в основном поллитровые. За всё прошу 5 рублей. Самовывоз. Тел. (8 029) 329 29 34 (life), (8029) 250 91 99 (МТС)

    Аднойчы да мяне, пачынаючай вясковай доктаркі, як мяне звалі ў вёсцы, прыйшла бабуля. Мы з ёй пазнаёміліся, пагаварылі пра жыццё, дзяцей, агароды. А потым бабуля мне і кажа: «Ты, дакторачка, дай мне парашкоў ад павышанага ціску, бяссонніцы, ад болю ў сэрцы і галаўнога болю».

    Я адчыніла сваю аптэчную шафу і паклала перад бабуляй «Раунацін», якім у тыя далёкія гады здымалі высокі ціск, экстракт валяр`янкі для лепшага сну, карвалол і цытрамон, які любілі ўсе мае бабулі.

    Твар у маёй пацыенткі выцягся, вочы здзіўлена глянулі на мяне, і яна канстатавала: «Ты яшчэ не навучылася лячыць людзей! Мне патрэбен „спрыцыцыт“! Я як вып`ю на ноч два парашочкі, дык у мяне і ціск прыходзіць да нормы, і сэрца не баліць, і галава яснее. А галоўнае, я добра сплю да самай раніцы».

    Пад гэтыя паказчыкі не падыходзіў ні адзін з медыкаментаў, якія былі на той момант у маім аптэчным кіёску. Я стала распавядаць бабулі, што няма ў прыродзе такога медыкаменту і ніколі не было. На што мне бабуля Маня заявіла: «А ў той доктаркі, што працавала да цябе, заўсёды быў у продажы «спрыцыцыт».

    І я пачала паказваць бабулі тыя лекі, якія мелі падобныя назвы:

    — Стрэптаміцын? Бабуля ківае галавой: «Не!»

    — Сінтаміцын? — пытаюся я.

    Бабуля ўжо злуецца: «Спрыцыцыт» шукай!"

    Тады я кладу на стол перад вачамі бабулі ўсе гэтыя лекі і пытаюся: «Які з іх „спрыцыцыт“?»

    І тут бабуля Маня весела засмяялася: «Дык вось жа тыя парашкі! А ты кажаш, што няма!» І ўхапіла са стала… пакецік стрэптацыду.

    Тут ужо я засмяялася: «Бабуля, гэта ж парашкі ад інфекцый. Вось калі горла забаліць ці прастуда якая здарыцца, тады яны дапамогуць». Але бабулю Маню гэта не пераканала: «Маладая ты яшчэ, нявопытная.

    А мне «спрыцыцыт» дапамагае ад высокага ціску, галавы, бяссонніцы і болю ў сэрцы. Як вып`ю на ноч два парашкі, сплю, што забітая, да раніцы. Дай мне дзесяць такіх лісцікаў. Праз дзён дзесяць прывязі яшчэ штук дваццаць".

    Калі яна пайшла, я доўга не магла супакоіцца ад смеху. Гэта ж якой была сіла выклікання, калі столькі хвароб можна было лячыць адным прэпаратам!

    Все публикации